Refunc

  • 27/11/2021 •

    Ohne einen Lichtpalast ist das leben eine Last

    Refunc researches the alley with Arno Kramer

    De Architect als verlosser die de mensheid licht en lucht zou brengen. Dat waren sleutelbegrippen, net als de menselijke maat. En als je de woorden maar vaak genoeg herhaald krijgen ze vanzelf een symbolische, religieuze lading. Men wist wat goed voor de ander was. Voor de mensen die tot dan toe in het bedompte donker geprobeerd hadden te overleven. Geen zwaarte meer. Alles moest transparant. Een huis was geen plek om je in terug te trekken, nee, het was een verlengstuk van de wereld. Beton, glas en staal bepaalden onze omgeving en gaven ons alvast een blik op de ongetwijfeld stralende toekomst.

    In Duitsland droomde de dichter Paul Scheerbart al tientallen jaren van een wereld van glas en schreef:

    Ohne einen Glaspalast ist das leben eine Last.

    Dit aforistische gedicht werd samen met andere aangebracht op het glazen paviljoen dat de architect Bruno Taut ontwierp voor de Werkbund tentoonstelling in 1914. Toen moest de Eerste Wereldoorlog nog in alle hevigheid losbreken.

    Refunc geeft hieraan een haagse draai

     

    Text geleend van Hans Ibelings ISBN 9789085068808.

About Refunc

Re-Connecting People and Material (work in progress) By changing people’s perception of functionality we try to find solutions which are within anyone’s reach, we want to change your way of thinking. Functions in architecture and design are temporary and often have a limited lifespan. By shifting functions between objects, components or spaces, we are questioning the standard design approach where form follows function. It is this approach where our method meets the goals of circulair thinking. By shifting functionality of existing objects, components or spaces we try to achieve an endless lifespan.


Spui 229a
2511 BP Den Haag

Directions

urlfacebook